یکی بـــود ، یکی نبود... . .
مـــن میروم قصّـــه باید آغــــاز شود

لعنت به تُـو که جنس ات خــــــراب است…
چرکیـن تر می شود …
هر بار صابون ات به دلم می خورد.....

چــه زیبــاست وقتـی میفهمـی
انتظــارت را میـکشد ؛
کسـی زیــر ایـن گنبد کبــود
چــه شیــرین است
طعــم چنـد کلمــه کــه میگــوید :
کجــایــی …؟

گاهی فقط گاهی
با یک نگاه...
با یک نفس شاید
مواظبم بودی
پس بگذار و بگذر
نگران من نباش
خواستی بیا و مرا ببین

من هنوز تکیه به دیوار دلواپسی ایستاده ام

اشک ها قطـره نیستنـد !
بلکه کلمـاتى هستنـد که مى افتنـد ....
فقط بخاطـر اینکه :
پیـدا نـمیکنند کسى را
که معنــى این کلمـات را بــفهمـد ... !!!

روزگاری خواهد رسید . . .

همچنان که در آغوش دیگری خفته ای ، به یاد من ستاره ها را خواهی شمرد تا آرام شوی

دلت هوایم را خواهد کرد . . .
...

به یاد خواهی آورد باهم بودن هایمان را . . .

به یاد خواهی آورد خنده هایم را . . .

به یاد خواهی آورد اشک هایم را . . .

به یاد خواهی آورد آغوشم را
. . .

مطمئنم در آن لحظه در دلت می گویی :

 من آغوشت را می خواهم

 

اینـــجـــا جایــیــســـت

کـــه عشــقــبازی نمــی کنــنــد بــا هــم ...

بــا هــم بــا عــشــق بــازی میــکنــند...

تو را با آخرین و تلخ ترین سیگاری که با یادت کشیدم

 به ته کفشم میسپارم

تو له شدی درست زیرِ پاهای عقلم ،

 پایان داستان این حماقت عاشقانه

سیگارِ خودم را روشن میکنم و

 با قدمهای سنگینم از نعش تو دور میشوم