بــہ سلامتــﮯ اوטּ כختر پسرﮯ کــہ

هرشب بهمــ اســ ام اســ میــכاכטּ

کہ : اےِ کاش الان پیشم بوכ ےِ

ولےِ هیــچ موقع بهم نرسیــכن...

مــــی گــــویــنــد ســـــاده ام ..!

مـــی گـــویـــنـــد تــــو مــــرا با یــک نــگــاه ..

یـــک لبـــــخـنـــد ...

بــه بــازی میـــــگیــــری ..!

مــــــی گـــــوینــــد تـــرفنــدهـــایت ، شـــیطنـــت هــــایت ..

و دروغ هایـــت را نمــــی فهمــــم ..

مــــــی گویند ســــاده ام ..!

اما مــــــــن فـــــقــــــط دوســـتـــــت دارم ...

همیـــــــــن!

و آنــــها ایــــن را نمـــــــیفــــهمنــــد ..!!

دردناک است دوست بداری و خیال کنی دوستت دارند...

 حال آنکه او....

یگانه هستی تو باشد...

و تو...

یکی از هزاران لذت زندگی او....

بُگــــــــــــذار

زمــانـــــه از حِـســـادتــــــــ بتـرکَــد

انــــــگشتــــــان ِ مَـــــن


چـــه بـــِه انگــشتـــان ِ تــــــو مےآینـــــد

בلـَمـ ییکـ تـَصـادُفـ جـבے مے خواهـב

پُـر سـر و صــבا،
آمبـولانـس هـآ سـَراسیـمـﮧ شـونـב و
کــار اَز کــار بـــَــگـذَرَב…!

کَم آوَرבه ام …!
خـבایـ ـا اَعـ ـصابٍ مَـטּ
فاحـ ــشـﮧ نـ ــیستـ ــ
کـﮧ روز وَ شَـ ـب
مورב تَجـ ـاوز قـَ ـرارَش میـבهند

مبهـوت یڪـ شـِڪـست ، مغلوب یڪـ اتِفاق

خـُرده هایـَش را باد دارد میبـَرد

و او فقـط خاطراتـَش را مُحڪـم بَغل گـِرفته

بیـا آخرین شاهڪـارت را بیبین

مـُجسمـﮧ اے ساخـتـﮧ اے بـﮧ نـامـ ِ

مـَـــــــ ن ...!

دنیا فهمید خیلی حقیر است

وقتی گفتم:

یک تار موی "تو" را به او نمی دهم...

در هر جغرافیایی که باشم...

جهت ها تفاوتی ندارند...

تمام دامنه های دلم...

روبه سمت خنده های توست...

گـــــاهـــــی وقـــــتــــا مــــجـــــبـــــوری احـــــمــــق باشـــی !

                              روی کاغذ مـــــــیــــــــــنــــــــویــــــســـــــــــم

                                                  دســـــتــــــهـــــــای تـــــــــــــــــو . . .

                                                         و روی آن دســــت مــــــــــیــــــــــــــکـــــــشـــــــــــم . . .

” تـــو ”
دو حرفـــــــــ بیشتر نیســـت ،
کلمه ی کـــوتاهی که برای گفتنش ..
جانم به لبـ رسید و ناتمام ماند …

کاش دهخدا می‌دانست
دلتنگی …
اشک ….
فاصله ….
بی وفایی….
تعریفش فقط دو حرف است “تـــو

دلتنگم اما
تو را طلب نمیکنم…نه اینکه بی نیازم … صبورم.. “