یادتــــــــ باشد ؛
مــــــــــن اینجا،
کنار همین رویاهای زودگذر،
به انتظار آمدن تـــــــو ،
خط های سفید جاده را می شــــــــمارم … !

تا زنده ام می نشینم به انتظارت
شاید هم نیایی…
من کارم را می کنم…

لمس کن کلماتی ر اکه برایت می نویسم ...

تا بخوانی و بفهمی چقدر جایت خالیست ...

 تا بدانی نبودنت آزارم می دهد ...

لمس کن نوشته هایی را که لمس ناشدنیست و عریان ...

 که از قلبم بر قلم و کاغذ می چکد...

لمس کن گونه هایم را که خیس اشک است ...

 لمس کن لحظه هایم را ...

تویی که می دانی من چگونه عاشقت هستم، لمس کن این با تو نبودنها را.

نگران شب هایم نباش

 … “تنها” نیستم

… “بالشم”

 … “هق هق سکوتم”

 … “قرص هایم”

… “پاکت سیگارم”

 … “لرزش دستانم”

… همه هستن

مردانه که گریه کنی

کدام زن میخواهد آرومت کند

مردانه که بغض کنی

چه زنی توانایی آروم کردنتو داره

مرد که باشی نمای یک کوه رو داری

مغــــــــرور  غمــــــگین  تنـــــها

چــه قانــون ناعــادلانــه ای !

بــرای شــروع یــک رابطــه ,

هــر دو طــرف بایــد بخواهنــد …

امــا …

بــرای تمــام شدنــش ,

همیــن کــه یــک نفــر بخواهــد کافیســت …

گاهی دلت از سن و سالت می گیرد
میخواهی کودک باشی
کودک به هر بهانه ای به آغوش غمخواری پناه می برد
و آسوده اشک می ریزد
بزرگ که باشی
باید بغض های زیادی را بی صدا دفن کنی …

جدیدأ اسم خیانت شده یه اشتباه


که باید ببخشى و فراموش کنى
وگرنه محـــکوم میشى

 به کیــــنه اى بودن…

از تنهاییت دلگیر نباش

و هیچ وقت آن را با کسی قسمت نکن

مردم این شهر

تن/ها دادند

تا تنها نمانند

قول داد تا آخر دنیا بماند،
سر قولش هم ماند،
همان روزی که رفت برای من آخر دنیا بود